Groninger Studenten Roeivereniging Aegir

Login leden
DSC_2148.JPGDSC_2164.JPGDSC_2136.JPGDSC_2208.JPGDSC_2255.JPGDSC_2157.JPGDSC_2183.JPG

44e Heineken Roeivierkamp

 Door dhr. Bronsgeest

Afgelopen weekend vond op de Amstel de 44e editie van de Heineken Roeivierkamp plaats. Met 432 ploegen aan de start was het een waar strijdtoneel. Te midden van al dat roeigeweld hebben de heren en dames uit het Hoge Noorden zich goed staande gehouden dan wel de rest van roeiend Nederland verpletterend verslagen.

 

Ook de wedstrijdleiding van de Heineken liet zien de etiquette te kennen: het DCl8+ veld ging het HCl8+ veld één blok voor op de zaterdag van de roeivierkamp. Waar de dames clubacht op de 2500 meter nog de laatste kwalificatieplek bemachtigde, grepen zij met een zeventiende plek op de 250 meter en daarmee een uiteindelijke zestiende plek net naast het toegangsbewijs voor de 5000 meter op zondag.

De dames van de EJD combi 8+ met onder andere mejuffrouw Drent hadden meer geluk. Na een zoekende 2500 meter resulterend in een achtste plek, vonden zij elkaar in het tempo tikken en hadden zij alleen een achttal knorren van de overkant voor zich te dulden. Een ruim etmaal later zwoegden en stampten de dames naar een zesde plek op de 5000 meter. Met een uiteindelijke vijfde plek overall mochten de dames de terugreis naar het Hoge Noorden inzetten.

 

Na het DCl8+ veld mochten de heren clubacht, de Zwaarst acht, de Van Nelle acht en de zogenoemde Oude acht in het HCl8+ veld de Amstel op. De Van Nelle acht was helaas eenzelfde lot beschoren als de dames club. Waar de zware en lichte heren op de 2500 meter nog een twaalfde plek bemachtigde, grepen ook zij met een zestiende plek op de 250 meter en daarmee een uiteindelijke zestiende plek nipt naast kwalificatie voor de zondag.

Zowel de Zwaarst acht als de heren clubacht kwamen op beide afstanden tekort en mochten dan ook de trein terug naar Groningen pakken (maar Zwaarst zou Zwaarst niet zijn wanneer zij niet eerst de nodige goudgele rakkers op Nereus zouden drinken wat zij dan ook deden eer Amsterdam achter hen te laten).

De Oude acht gestuurd door mejuffrouw Hogenhuis en op het laatste moment nog aangevuld met de heer Van den Outenaar, deed op zaterdag wat een ieder van hen verwachtte, namelijk de 2500 meter winnen en hoog eindigen op de 250 meter. Ondanks het feit dat het overgrote deel van de heren op zaterdagavond iets te diep in het glaasje had gekeken na moed ingedronken te hebben in Café Hesp, veegden zij op zondagmiddag 5000 meter lang het gehele HCl8+ veld aan. Mannen, gefeliciteerd en op naar de Head!

 

Na de dames- en herenclubachten mocht het spektakel dan toch echt in volle hevigheid losbarsten, de wedstrijdploegen betraden de Amstel.

Met als eerste EJLD’15 die ondervonden dat de langere afstanden niet helemaal hun ding waren, negende op de 2500 meter en tiende op de 5000 meter, maar op de 250 meter daarentegen naar hartelust tempo tikten en maximaal pompten wat hen een tweede plek opleverden. Op de 750 meter een dag later misten helaas datzelfde frisse tempo en diezelfde maximale beentrap en pakten de lichte dames de zevende plek. Met een zevende plek overall mochten ze twee klassementspunten mee terug naar Groningen nemen. De lichte dames combi van Aegir, Triton en de Gijas misten de gezamenlijke trainingen om een vuist te kunnen maken en sloten het weekend uiteindelijk af met een vijftiende plek overall.

De middengroep lichte dames liet in tegenstelling tot EJLD het inwegen aan zich voorbij gaan en hoopten de zware dames te mogen onderwijzen in de finesse van het scullen. Nu echter ook de zware dames Holland Vier in datzelfde 1eDivD4* veld meedeed, kregen zijzelf les in roeivermogen en -kracht. Het op elke afstand naar een zesde plaats varen resulteerde, jawel, in een zesde plek overall voor MGLD.

En toen werd het stil, doodstil. Met een overwinning op het Delftsche Schie drie weken eerder verwachtte een ieder heel veel van EJD’15, misschien ietwat te veel. Helaas roeiden zeven ploegen de 2500 meter en de 5000 meter in een snellere tijd. Op het stukje Amstel tussen de Nieuwe Amstelbrug en de Berlagebrug deden de dames het al beter, maar alsnog hadden ze zes ploegen voor zich te dulden op de 250 meter en de 750 meter. Een uiteindelijke zevende plek betekende twee klassementspunten mee terug naar het Hoge Noorden.

Twee blokken later mochten de dames van MGD vanaf de Rozenoord de stad in vliegen. Een onrustige laatste week (mejuffrouw Austie raakte geblesseerd aan de rib maar kreeg van de sportarts groen licht om te starten) was hen gelukkig niet in de koude kleren gaan zitten en zij waren dan ook vastberaden dat gehele 2eDivD8+ veld naar huis te varen. Helaas was de acht van de overkant op alle afstanden een maatje te groot en eindigden de dames wisselend op een tweede of derde plek met een uiteindelijke tweede plek op zondagmiddag.

 

In het vijfde en daarmee laatste blok op zowel zaterdag als zondag ging het tempo tikken boven het lomp beuken. Waar EJL’15 op de 2500 meter (een achtste plek) en de 5000 meter (een zevende plek) ietwat aan vermogen miste, tikten de lichte pikken zoals het een ware lichte pikkenploeg betaamd een heerlijk hoog tempo op de 250 meter (een vierde plek) en de 750 meter en kwamen ze op die laatste afstand met een tweede plek nog heel dicht bij een afstandsblik. Met een vierde plek overall zette EJL de lijn van de Winterwedstrijden door en vulde hun zes klassementspunten aan met nog eens vijf punten.

EJZ’15 lukte het in tegenstelling tot EJL’15 helaas niet om de lijn van de Winterwedstrijden door te zetten. Alleen op de 250 meter waren de trainingen van afgelopen weken enigszins terug te zien en beukten zij naar een zesde plek. Tel daar voorafgaand aan de 750 meter een geblesseerd geraakte de heer Van Daal bij op en dit weekend was voor de zware ballen helaas een domper. Mannen, kop op en op naar de Head!

 

Een welbekend Engels gezegde luidt ‘last but not least’. Wel, dames en heren, dat gezegde had beter ‘last but best’ kunnen luiden, want de jongeheren van MGL met de heer Randag roeiden hard, heel hard. Met ruime overwinningen op de 2500 en de 250 meter leek de zondag al bijna een formaliteit. En jawel, ook op zondag aan het begin van de middag denderde de trein genaamd Aegir/Hunze over alles en iedereen heen en stelden zij een eerste plaats op de 5000 meter veilig. Na bij de start van de 750 meter helaas verneukt te worden door kamprechter en tegenstander was aan hen helaas geen ongeslagen Heineken besteed. Met drie eerste en één tweede plek brachten de heren Kruse, Randag, Boerman, Sandor, Kamerbeek, Tewelde, Beuling en Van Blitterswijk gestuurd door mejuffrouw Hogenhuis de overwinning op de 44e editie van de Heineken Roeivierkamp mee terug naar Groningen. Mannen, van harte gefeliciteerd!