Op 27 november was het dan eindelijk zover,
de enige echte thuiswedstrijd van onze ster.
De 34e editie van de “Hel”, op ‘t Eemskanaal,
alleen voor vrouwen van ijzer en mannen van staal.
Al maanden was de helcommissie druk in touw,
met het organiseren van een wedstrijd, bekend van sneeuw en kou.
Deze editie was koning winter alleen niet aanwezig,
de wind hield de gemoederen echter aardig bezig.
’s Ochtends vroeg leek het er nog om te spannen,
een kleine kans op starten, voor onze besnorde mannen.
Terwijl lichte pikken hun laatste grammetjes weg zweetten,
gooiden de weergoden alsnog roet in het eten.
Het waaide hard, het waaide als de tering,
dit was geen doen voor een Empacher met waterkering.
“Wat een ellende”, zuchtte Portasse,
de 'Hel' was voor het eerst sinds ’93 beland in een impasse.
De hoop was gevestigd op het middagblok,
tot de wind opnieuw naar kracht zeven aantrok.
Met tranen in de ogen werd het besluit genomen:
de ‘Skiff van het noorden’ mocht weer niet over de finish komen.
Ondanks dat de dag niet verliep op de gewenste manier,
willen we de Helcie ontzettend bedanken, namens heel Aegir!